سیارک ها

سیارک ها چیستند؟

سيارك ها سیاراتی در ابعاد كوچك هستند. جنس آن ها از سنگ يا فلز است. آن ها در واقع قطعاتي از پس مانده هاي شكل گيري منظومه شمسي هستند. منظومه شمسي حدود 6/4 ميليارد سال قبل تشكيل شده است. بيشتر سيارك ها در منطقه اي بين مریخ و مشتری به دور خورشید می گردند. اين منطقه كمربند سيارك ها نام دارد. تعداد خيلي كمي از سيارك ها خيلي به خورشيد نزديكند. هيچ كدام از سيارك ها جو ندارند. سیارک 253 ماتیلد، یک سیارک نزدیک به زمین است. ماتیلدحدود 60 کیلومتر قطر دارد و در کمربند سیارکی بین مریخ و مشتری می گردد.

سیارکهای شناخته شده

تا کنون هزاران سیارک شناخته و نامگذاری شدهاند. اکثر آنها بر روی کمربندی که کمربند یا منطقه سیارکها نامیده میشود به دور خورشید در گردش هستند. این کمربند بین مریخ و مشتری قرار دارد. با وجود این برخی از سیارکهای کوچک به قطر یک کیلومتر (یک مایل) و یا در این حدود ، دارای مدارهایی با خروج از مرکز بزرگ هستند. سیارکهای دارای این نوع مدار به داخل مدار مریخ نیز کشانده میشوند. برخی از سیارکها حتی به داخل مدارهای زمین ، زهره و عطارد نیز نفوذ میکنند. یکی از این سیارکها ایکاروس نام دارد. این نام از یک شخصیت افسانهای یونان گرفته شده است. این فرد به نزدیک خورشید پرواز کرد و در نتیجه بالهای مصنوعیاش ذوب گردید.

بزرگترین سیارک منظومه شمسی

بزرگترین سیارک منظومه شمسی سرس با قطر حدود 960 کیلومتر است. این اولین سیارکی بود که در منظومه شمسی کشف شد . سرس در حال حاضر از قدر 9 در صورت فلکی میزان قرار دارد. برای پیدا کردن آن ستاره قدر چهارم گاما – میزان را در آسمان پیدا کنید. از آن به سمت جنوب حرکت کنید تا به ستاره سه تایی زتا – میزان برسید و به اندازه نصف این فاصله ادامه دهید تا به سیارک سرس برسید.

در ناحیهای از آسمان که سرس قرار دارد ستاره دیگری جلب توجه نمیکند و میتوان آن را با یک نگاه تیز تشخیص داد. با مشاهده آن در روزهای متوالی میتوانید متوجه حرکت آن در زمینه آسمان شوید. برای اینکه مطمئن شوید میتوانید از سرس و ستارگان اطراف طراحی کنید و چند روز بعد همین کار را انجام دهید و طراحیهای خود را باهم مقایسه کنید. وستا درخشانترین سیارک منظومه شمسی است. این سیارک چهارمین سیارکی بود که کشف شد. اولبرس در سال 1807 میلادی این سیارک درخشان را کشف کرد. جالب آنکه در حالت مقابله امکان مشاهده وستا با چشم غیر مسلح وجود دارد. قطر آن 530 کیلومتر است.

سیارکهای برخوردی با زمین

در گذشته سیارکهای کوچکی با زمین برخورد کردهاند. حفره شهابسنگی بزرگ در آریزونا در اثر چنین برخوردی ایجاد شده است. تخمین زده می شود که حدود 50000 سیارک در اطراف خورشید در گردشند. بیشتر این سیارکها تکه سنگهای کوچک هستند. بعضی از آنها شکل نامنظمی دارند و حداقل یکی از آنها به نام کتور به صورت یک شی دوقلو است (ستاره دوتایی). اطلاعات بیشتر درباره سیارکها از مأموریتهای فضایی آینده بدست خواهد آمد.

نجوم در ایران باستان...